‏نمایش پست‌ها با برچسب گزارش بزرگداشت. نمایش همه پست‌ها
‏نمایش پست‌ها با برچسب گزارش بزرگداشت. نمایش همه پست‌ها

۱۳۸۷ شهریور ۱۶, شنبه

چه كسي پاسخگوي زمان‌هاي از دست رفته ما است

درجشن بزرگ سينماي ايران از استاد بهرام بيضايي تقديرشد وبزرگي چون ناصرتقوايي ازاو گفت . بي شك هردو ازقله هاي هنر اين سرزمين هستند وحتي مي توان گفت كاربزرگ بيضايي درجغرافياي فارسي زبانان نيزتاثيرگذاراست . زمان از بيضايي دريغ شده و او نتوانسته روشهاي خلاق وبي مرز اجرايي خود را نشان دهد ، اما او زمان را با نوشتن بسيار نمايشنامه ، فيلمنامه وپژوهش از آن خود كرده است وتاريخ را مسخرخويش .
بيضايي كاربزرگش آن بود كه براي شناختن وشناساندن ملت خويش تا قلب تاريخ واسطوره رفت و به ما نشان داد كه چگونه خود را مي پنداشتيم ( دراسطوره ) ،چگونه بوديم (درتاريخ ) وچگونه هستيم ( دراكنون ) . بسياري ازاو دراين جشن گفتند اما ناصرتقوايي عزيز آن گفت كه هيچ وقت شنيده نشده بود .
دربزرگداشت بهرام بيضايي ناصر تقوايي به ايراد سخنراني پرداخت و اظهار داشت: هنگامي كه من كارم را آغاز كردم، بهرام چندسالي بود كه مطرح شده بود و اولين آشنايي‌هاي من با او خواندن مجموعه نوشته‌هايش بود كه از همان‌جا مي‌شد آينده خوبي را برايش متصور شد و خيلي از موارد حساس نمايش‌هاي او از طريق اجرا روايت مي‌شد.
وي افزود: ما دوستي ديرينه‌اي با هم داريم و كم‌وبيش در جريان كار هم هستيم و چيزي كه مجموعا از كار او دريافتم جست‌وجوي گمشده‌اي است كه از فيلم اول تا آخرش داشته كه اين هويت ماست.
اين كارگردان ادامه داد: همه شما بيضايي را دوست داريد اما چه كسي بابت كارهايي كه نكرده، فيلم‌هايي كه نساخته و آثاري كه روي صحنه نبرده تلاش‌ كرده و اين چه رفتاري است كه ملت ما با هنرمندانش دارد و چه كسي پاسخگوي زمان‌هاي از دست رفته ما است.
تقوايي تصريح كرد: خود من الآن به سن 70 رسيده‌ام و مي‌بينم كه چه‌قدر كار نكرده دارم. روشنفكري امروز به كلمه توهين‌آميزي تبديل شده و هنرمندان روشنفكر نمي‌بينيم، درحالي‌كه بدون شك هنرمندان از دل روشنفكران بيرون مي‌آيند و هرچه اين جماعت عمر خودش را بيشتر براي ملت مي‌گذارد جوابش معكوس مي‌شود.
وي با طرح اين پرسش مطرح كرد: مگر شما عاشق بيضايي نيستيد پس چرا 10 سال نگذاشتيد كار كند؟ اگر دلتان براي بيضايي تنگ مي‌شود چرا كوشش نمي‌كنيد فيلم بسازد؟ بايد توجه داشته باشيد اگر فيلم، موسيقي و نمايش خوب مي‌خواهيد كمي هم خودتان اقدام كنيد.
تقوايي اظهار اميدواري كرد: نسل‌هاي جوان ما عمرش را اين‌گونه به بطالت نگذرانند و به زباني صحبت كنند كه توده مردم هم آن‌ها را بفهمد.
داريوش فرهنگ، مهدي هاشمي و امين تارخ ديگر كساني بودند كه براي تجليل از بهرام بيضايي به روي صحنه دعوت شدند.
بيضايي پس از دريافت جايزه با اشاره به بزرگداشت‌هاي ديگر اين مراسم گفت: با فريبرزي در «شايد وقتي ديگر» همكاري داشتم، بعد از 10 سال توانستم در زمان سيف‌الله داد كار كنم و فيلم «سگ‌كشي» را ساختم و مشايخي كه براي اولين‌بار در مقام كارگرداني تئاتر در نمايش «ميراث» براي من بازي كرد. همچنين ناصر تقوايي كه در آبادان و در تاريكي اتاق نمايش فيلم با او آشنا شدم.
وي ادامه داد: زمان به سرعت مي‌گذرد و بايد آداب زندگي در جهاني كه هستيم را بياموزيم و وقت زيادي نداريم كه به همه‌چيز مشكوك باشيم. ما نه تصور داريم و نه برنامه‌ريزي و تنها هيجان داريم بنابراين بهتر است يك برنامه‌ريزي داشته باشيم.
بيضايي خطاب به حاضران اظهار اميدواري كرد: در آينده شاهد بزرگداشت‌هاي شما باشيم.

۱۳۸۷ شهریور ۱, جمعه

شب نشيني باشكوه استادان تاتر با يگانه آواز

محمدرضا شجريان با حضور در مراسم جشن سالانه‌ي انجمن منتقدان و نويسندگان خانه‌ي تئاتر مدال نوشين را به عزت‌الله انتظامي، توران مهرزاد و علي نصيريان به عنوان سه چهره‌ي جاودان گروه تئاتر هنر ملي اهدا كرد.
به گزارش (ايسنا)، طي مراسمي كه شامگاه پنج‌شنبه 31 مرداد در تالار انديشه‌ي حوزه‌ي هنري برگزار شد، آقاي آواز ايران با پخش آهنگ «ايران اي سراي اميد» برصحنه حاضر شد و در ميان تشويق حاضران، مراسم تقدير از هنرمندان نام‌برده را انجام داد.
شجريان گفت: امشب افتخار بزرگي نصيب من شد كه بزرگان تئاتر و سينماي كشور اجازه دادند، مدال نوشين توسط من به آنان هديه شود، مرا ببخشاييد كه به خاطر حضور در نخستين اجراي كنسرت همايون درايران، نمي‌توانم تا پايان اين برنامه همراه شما باشم.
درادامه‌ي اين مراسم عزت‌الله انتظامي طي سخنان كوتاهي بيان كرد: پس از انقلاب متن مورد علاقه‌ي خود را پيدا نكردم و به همين دليل روي صحنه نرفتم و ديگر هم توانايي دوماه تمرين و يك‌ماه اجرا را ندارم. اما تلاش مي‌كنم با حضور در خانه‌ي تئاتر خانه‌ي هنرمندان و موزه‌ي سينما براي اين هنرها آنچه را از دستم بر مي‌آيد، انجام دهم.
او با اشاره به اظهارات رسول صادقي، رييس انجمن منتقدان و نويسندگان خانه‌ي تئاتر كه در آغاز اين مراسم اعلام خستگي و استعفا كرده بود اظهار داشت: ما هم در همين شرايط زندگي‌ مي‌كنيم با اين‌كه سن من بالاست، اما مدام كار مي‌كنم زيرا هنرمند تا زماني كه زنده است، بايد فعال و براي جوانان نمونه باشد.
انتظامي تاكيد كرد: جوانان با امكانات گسترده‌اي كه در اختيار دارند، بايد پيش از اين بدرخشند. چرا كه شرايط امروز با دوران ما بسيار متفاوت است.
توران مهرزاد هم هنگام دريافت نشان نوشين ضمن قدرداني از برگزاري اين مراسم گفت: افتخار مي‌كنم كه با استاد نوشين كار كردم و بزرگ شدم.
فرهاد آييش كه همراه با همسرش مائده طهماسبي مسووليت اجراي اين برنامه را برعهده داشت، هنگام انجام مراسم تقدير از نصيريان گفت: در دوره‌ي نوجواني يكي از آرزوهاي من ديدن بازيگر مورد علاقه‌ام، علي نصيريان بود تا اين‌كه شبي دركنار تالار سنگلج ماندم و به او سلام كردم و نصيريان سي‌سال بعد در نمايش من به‌نام «هفت شب با مهمان ناخوانده» بازي كرد و اين نمايش عشق پنهان من به ايشان بود و در ميان تمام آثارم كاري متفاوت است.
نصيريان هم با ارائه‌ي سخنان كوتاهي از آن اجرا ياد كرد.
او نويسندگي و نقد را بنيان تئاتر دانست و ياد‌آور شد: اگر اين پايه سست باشد، به هدفمان كه همان تئاتر ملي كه شايسته‌ي ايران است نخواهيم رسيد و توجه به اين مقوله بايد از سوي نهادها و هنرمندان صورت بگيرد، به همين دليل اين انجمن بسيار مهم است و جاي تاسف دارد كه كمتر مورد توجه قرار مي‌گيرد.
درادامه‌ي اين مراسم ايرج راد، مدير عامل خانه‌ي تئاتر ايران مدال نوشين را به استاد شجريان اهدا كرد.
راد گفت: براي من افتخار بزرگي است كه از اين سه‌ هنرمند شايسته‌ي هنرهاي نمايشي تقدير شد و اين هديه‌ي ناقابل به استاد شجريان ارائه شد، اما از اين بابت دلگيرم كه خانه‌ي تئاتر امكانات لازم را ندارد تا به‌صورت شايسته‌اي از بزرگان هنر كشور قدرداني كند. آنچه انجام داديم با دلمان بود و قدم تمام كساني كه براي هنر اين مملكت تلاش كرده‌اند بر چشم ماست.










در بخش ديگري از اين مراسم بهرام بيضايي، به خاطر كارگرداني نمايش «افرا» از سوي اعضاي اين انجمن به عنوان كارگردان برگزيده‌ي بالاي 40 سال انتخاب شد.
مرضيه برومند، به نمايندگي از سوي بيضايي كه به دليل سفر به شمال امكان حضور در اين مراسم را پيدا نكرده بود، پيام كوتاهي را خواند: « اگرچه بختم نخواسته ميان شما باشم، ولي دلم آنجاست و هر چند اين كلمات، سپاسگزاري مرا آنچنان كه بايد نمي‌رساند ولي جايزه‌ي شما گوياي آن است كه بار تعهد مرا به تئاتر و تماشاگران زياد‌تر مي‌كند تا براي آينده اگر فرصتي پيش آيد به نمايش بهتري بينديشم.»
در پايان اين مراسم اسد‌الله امرايي ديگر عضو هيات داوران با اظهار تاسف از لغو امتيار مجله‌ي هفت گفت: در آغاز اين جشن اعلام شد كه در كشور ما آدم‌هاي مشهور را بيشتر تحويل مي‌گيرند و متاسفم كه اين اتفاق نمي‌افتد. چرا كه اگر اين‌گونه بود، عزت‌الله انتظامي و ديگران كه تلاش داشتند جان جواني را نجات بدهند به دادگاه جنايي احضار نمي‌شدند.
دراين مراسم ياد و خاطره‌ي خسرو شكيبايي گرامي داشته شد.
عزت‌الله انتظامي در كيليپي كه از زندگي او ساخته و دراين مراسم پخش شده بود گفت: برخي از بازيگران هنگامي كه به‌طور اتفاقي آنها را در خيابان‌ها و يا درمكان ديگري مي‌بينيم بدون توجه از كنار آدم مي‌گذرند اما خسرو هرگز چنين نبود او هميشه براي سلام و احوال‌پرسي پيش‌قدم و مشتاق بود.
علي نصيريان هم با اظهار تاسف از در گذشت زود‌هنگام شكيبايي، مطرح كرد: خسرو بايد تا سال‌هاي سال زنده مي‌ماند و نقش‌هاي بسياري را بازي مي‌كرد.
اين مراسم با پخش كاست «نامه‌ها» با صداي خسرو شكيبايي به پايان رسيد.